
Es hielo abrasador, es fuego helado,
es herida que duele y no se siente,
es un soñado bien, un mal presente,
es un breve descanso muy cansado.
Es un descuido que nos da cuidado,
un cobarde con nombre de valiente,
un andar solitario entre la gente,
un amar solamente ser amado.
Es una libertad encarcelada,
que dura hasta el postrero paroxismo,
enfermedad que crece si es curada.
Este es el niño Amor, éste es tu abismo.
¡Mirad cual amistad tendrá con nada
el que en todo es contrario de sí mismo!
Francisco de Quevedo
Un poema que recorté de un libro de 3o de ESO y que me sorprendieron sus contradicciones.
Aquests tipus de poemes son divertidisims d’analitzar, donen en que pensar, o si més no, els conceptes sontan difusos que t’obliguen a pensar una mica.
Quevedo es gran, però en poesia… les rimes de Bequer XD
Just passing by.Btw, your website have great content!
_________________________________
Making Money $150 An Hour